<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>укинг(киз номидан,ибратли)</p>
</title>
<section><p>Эшик кунгироги</p>
<p>жиринглади.</p>
<p>Совчилардан бекиниш ниятида</p>
<p>хонамга югуриб кирдим. Пастда</p>
<p>Равшан акамнинг машинаси турарди.</p>
<p>Эшик тарафдан аёлларнинг саломлашиши кулогимга чалинди. Шу</p>
<p>пайт кул телефонимга смс келди:</p>
<p>«Дилноз, деразадан караб юбор».</p>
<p>Ойна олдига бориб, «Нима дейсиз?»</p>
<p>дегандай бош чайкадим. Кейин</p>
<p>баланд овозда гапираётган аёлни гапига тушунолмай гаранг эдим: - Тог</p>
<p>тог билан учрашмаса хам, одам</p>
<p>бир-бири билан учрашаркан-да,</p>
<p>Наргизахон! Агар бу ерда</p>
<p>яшаётганингизни билганимда, илло</p>
<p>билло остонангизга кадам босмасдим… Колган аёллар хам</p>
<p>чувиллашишиб</p>
<p>кучага чикиб кетишди. Парда</p>
<p>ортидан хаммасини куриб турардим.</p>
<p>Тулачадан келган аёл тогорасини</p>
<p>иккинчи аёлга бераётиб, Равшан акамга зарда билан гапира кетди: -</p>
<p>Тавба киз куриганми сан болага а?</p>
<p>- Ойи, нима булди тинчликми?-деди у</p>
<p>хам хайрон булиб.</p>
<p>- Тинчликмас!-дея шартта кесди</p>
<p>машинанинг олдига утираётган аёл. Куча тула киз! Дарахтни тепсанг киз</p>
<p>ёгилади! Каердан топа колдинг буни?</p>
<p>Сенга киз кидириб утиб кетаман</p>
<p>шекилли. Нега менга мултираб</p>
<p>турибсан? Олманинг тагига олма,</p>
<p>нокнинг тагига нок тушади билдинг?! Хайда! - Каерга?- Равшан акам мен</p>
<p>каби хеч</p>
<p>нарсани тушунмасди.</p>
<p>- Очик мозорга…</p>
<p>***</p>
<p>Бу булиб утган вокеа ростми ёки тушми фарклай олмасдим. Олманинг</p>
<p>тагига олма, нокнинг тагига нок</p>
<p>тушади? Хаёлларимни егиб,</p>
<p>мехмонхонага чикдим. Боягина</p>
<p>чиройли килиб ясатилган дастурхон,</p>
<p>зулмат коплаган хонанинг куркига курк кушолмасди. Ойим бир бурчакда</p>
<p>йиглаб утирар, холам уни</p>
<p>юпатиб тасалли берарди:</p>
<p>- Майли куйинг йигламанг опа, хали</p>
<p>кизингизга яхши жойлардан келади.</p>
<p>Курмагандай булиб кетасиз… - Кайдам… келаётганларнинг хаммаси</p>
<p>отасини сурайди. Кимлигини билиб,</p>
<p>суриштиргач индашмайди. Яна</p>
<p>олдимда битта кизим бора…</p>
<p>Мени куришгач иккаласи хам сергак</p>
<p>тортишди. - Кел кизим…-ойим ёнидан жой</p>
<p>курсатди. Утир.</p>
<p>Ичимни кизитаётган саволларга</p>
<p>жавоб топиш ниятида ойимнинг</p>
<p>олдига утирдим.</p>
<p>- Ойи…бу аёл дадамнинг танишими? Улар аввал менга, сунг бир нуктагага</p>
<p>караб жим туравердилар.</p>
<p>-Ха, - деди кейин бирдан сергак</p>
<p>тортиб. Бу сир очилишини умуман</p>
<p>истамасам хам, хаёт буни</p>
<p>хохламаётганга ухшайди. Куза кундамас, бир кунда синади</p>
<p>дейишлари хам бекоргамасакан…</p>
<p>Бундан ун йил аввал, Равшаннинг</p>
<p>отаси даданг билан шерикчиликда</p>
<p>фирма очишган. Бошида иш яхши</p>
<p>булмади. Олинган фойда, кетган харажатларнинг урнини</p>
<p>коплолмасди. Икки йил деганда</p>
<p>фирма гуллай бошлади. Колган</p>
<p>фойдага магазин ва дорихоналар</p>
<p>очишди. Пул купайгач шайтон</p>
<p>йулдан урдими, киморга уралашиб колишди. Арок деган нарсани</p>
<p>чикарганга минг лаънат! Хуши</p>
<p>жойида булмаган даданг Равшаннинг</p>
<p>отасини уйини ютиб олган.</p>
<p>Фирманинг ярим даромадини хам</p>
<p>киморда йук килиб булишган экан. Бечора оила бир хонали уй олиб</p>
<p>чикиб кетишга мажбур булганди…</p>
<p>- Сизчи? Дадам дустликка хиёнат</p>
<p>килганларида индамадингизми?</p>
<p>- Шунинг устида уйда хар куни</p>
<p>жанжал. Камига бошка миллат аёлиги уйланаман деб туриб олди.</p>
<p>Уйланди. Яхши топганидан сунг чет</p>
<p>элга кетишди. Тугри аввалига пул</p>
<p>юбориб туришди…</p>
<p>Колган гапларнинг давомини</p>
<p>эшитишни истамасдим хам. - Ойи илтимос, давомини эсламайлик.</p>
<p>Отам бахтли хаёт кечираётган булса</p>
<p>хурсандман!</p>
<p>- Равшаннинг отаси жим утиргани</p>
<p>йук. Иши яхшиланиб,</p>
<p>кутарилганидан сунг нечи марта олдимга келиб ёрдам кулини чузди.</p>
<p>Уялдим тугриси. Кандай яхши дуст</p>
<p>эдия…</p>
<p>Хонамдан тинмай кул телефонимнинг</p>
<p>овози келавергач, онам катъий</p>
<p>гапира бошлади: - Тугри тушун кизим. Биз уларнинг</p>
<p>тенги эмасмиз. Равшан хам, энди сен</p>
<p>тинч куйсин. Пишмайдиган ош…</p>
<p>Каерга бормай, Равшан акам</p>
<p>кетимдан соядай эргашарди. Купол</p>
<p>гапириб, жерикиб ташлардим. Осон эмас экан. Севиб туриб, «Сизни</p>
<p>куришга кузим йук!» деб алдаш,</p>
<p>«Мени тинч куйинг» деб йиглаш.</p>
<p>Ишдан чикишим билан Равшан</p>
<p>акамдан янги смс хабари келди:</p>
<p>«Дилноза…сени севиб колганим учун, сени кийнаётганим учун кечир. Ойим</p>
<p>уч кундан буён касалхонада.</p>
<p>Хавотирдан хеч каерга чика</p>
<p>олмаяпман. Куйнимга кил сигмайди.</p>
<p>Сени бир умр кузатиб юришга</p>
<p>розиман. Лекин ёнингга йулатмаяпсан-ку. Илтимос</p>
<p>касалхонага кел. Бир оз булса хам,</p>
<p>ёнимда бул…»</p>
<p>Ишда ушланиб колишимни</p>
<p>уйдагиларга бахона килиб,</p>
<p>касахонага югурдим. Йулда кетяпман-ку хаёлларим кимсасиз,</p>
<p>олис томонларга учиб кетади.</p>
<p>Инсонларни тинмай «Такдир</p>
<p>бешавкат!» деган сузларини эслаб,</p>
<p>яна уйлайман. Яратган хеч кимнинг</p>
<p>такдир йулига бефарклик билан ёндашиб, «Сен ёмон одам буласан»,</p>
<p>«Угрининг угли угри булади» деб</p>
<p>ёзмаган. Хар кандай синовли</p>
<p>такдирида бандаси учун танлов</p>
<p>хукуки берилган. Бизнинг олдимизда</p>
<p>иккита йул турарди. Бири якинларимизнинг гап сузига карамай</p>
<p>оила куриш, иккинчиси оналарнинг</p>
<p>хурмати учун севгимиздан воз кечиш.</p>
<p>Смсда ёзилган палатанинг ёнига</p>
<p>якинлашаётиб, кизик сухбат устидан</p>
<p>чикиб колдим. - Ойижон Дилноза жуда яхши киз.</p>
<p>Иймонли, такволи… Сиз орзу килган</p>
<p>келинлардан купи бордирки, аммо</p>
<p>кам жойи йук.</p>
<p>- Углим, ахир мен хам бошкалар</p>
<p>катори куримли, файзли хонадон сохиблари билан куда булгим келади.</p>
<p>Улар бизнинг тенгимиз эмас.</p>
<p>Иккинчидан насл-насабини</p>
<p>суриштирганмисан хеч?</p>
<p>- Насл-насаб устида бахт куриб</p>
<p>булмайди-ку ойи! - Эскичилик саркити деб ахамият</p>
<p>бермайсан-да! Уйлансанг етти пушти</p>
<p>тоза шахарлик кизга уйланасан.</p>
<p>Жуда топилмаса, ана аммангни</p>
<p>гулдай кизи бор. От тепгиси отникига</p>
<p>утмаган… - Кариндошимга хаётда уйланмайман!</p>
<p>Худойим</p>
<p>оталаримизнинг килган ишларидан</p>
<p>норози. Лекин яна бир имкон</p>
<p>юбораётганида, карши чикяпсиз.</p>
<p>Икки оила яна кайтадан дуст булиши мумкин-ку. - Юрагимей… Канака</p>
<p>тушунмайдиган</p>
<p>боласан узи? Хаёлингга хам</p>
<p>келтирма! Хеч нарсасиз колиб</p>
<p>кетганимизда, бошимиздан утганини</p>
<p>узим биламан. Колаверса сарпоси тулик булмайди. Бу ёкда бор товогим,</p>
<p>кел товогим… Отанг</p>
<p>рахматли хозир ёнимда</p>
<p>булганларида эди…</p>
<p>- Шубхасиз рози булардилар… - деб</p>
<p>Равшан акам ташкарига отилиб чикди. Мени келишимни кутмаган</p>
<p>шекилли,</p>
<p>довдираб колди. Терлаб кетганидан,</p>
<p>юзлари кизариб огир ютинди.</p>
<p>- … Дилноз, узр … бу ерга келишингни</p>
<p>кутмагандим. Хаммасини эшитдингми? Узимни ушлолмай</p>
<p>йиглаб юбордим.</p>
<p>Оиламнинг номига айтилган</p>
<p>сузлардан дахшатда эдим.</p>
<p>- Дилноз, менга кара, биз курашамиз!</p>
<p>Оркага кайтиш йук. Хаммаси яхши булади, мана курасан… - Йук! – дедим</p>
<p>мен катъий. Сизга</p>
<p>турмушга чиккан такдиримда хам,</p>
<p>уйингиздагилар мени</p>
<p>чикиштирмайди.</p>
<p>- Лекин… - Илтимос гапимни, охиргача булмай</p>
<p>эшитинг, - дедим мен хаёлларимни</p>
<p>егиб. – Бугун шу ерда хаммасига</p>
<p>нукта куямиз.</p>
<p>- Нахотки шунчалик тез енгилсанг? –</p>
<p>хайрат билан карарди у. - Бу енгилишмас. Бу оналарга карши</p>
<p>чикмаслик. Ойингизга рахмим</p>
<p>келяпти. Огир касал булса-да, сиз</p>
<p>учун ёняпти, бахтингизни уйлаяпти.</p>
<p>Келин булиб тушган такдиримда хам,</p>
<p>хеч нарса булмагандай юзларига кулиб каролмайман. Ахир хеч кайси</p>
<p>она уз боласига ёмонликни раво</p>
<p>курмайди-ку! – дедим куз ёшларимни</p>
<p>артиб. Ойингизна хам, мени хам</p>
<p>тушунинг!</p>
<p>- Онаш йигламагин…Шу аклли гапларинг учунам сени яхши</p>
<p>кураман-да. Мени кийнама, сенсиз</p>
<p>яшолмайман…</p>
<p>- Менсиз яшагансиз, яна хамма хавас</p>
<p>килгудай яшайсиз! Бошка йул</p>
<p>курмаяпман... Менда, сизда хаммаси яхши булиши учун хайрлашамиз</p>
<p>Равшан ака. Алвидо демайман. Ер</p>
<p>думалок, келажакда фарзандларимиз</p>
<p>бир-бирини яхши куриб колиши мумкин-ку,-дедим уйчан охангда.</p>
<p>Сиздан яна бир илтимосим бор. Келажакда «Ота» деган номга сазовор</p>
<p>булишни истасангиз,</p>
<p>фарзандларингизни кузини</p>
<p>ёшламанг. Биламан, хаммасини</p>
<p>унутиш осон булмайди. Аммо Яратган</p>
<p>яхши курган бандасига синов юборади. Хурсанд булинг синаляпсиз.</p>
<p>Аллохнинг мухаббати эса, шубхасиз</p>
<p>меникидан анча кучлидир… -</p>
<p>юрагимдаги гапларнинг чеки йук эди.</p>
<p>Начора, бошка иложим колмай,</p>
<p>«Чикиш» эшиги томон юра бошладим. Равщан акам индамай</p>
<p>кетимдан</p>
<p>кузатиб колди. Менга яна нимадир</p>
<p>дейишини жуда хохлардим. Аммо,</p>
<p>энди хаммаси ортда колганди…</p>
<p>Кейин у уйланди. Уша куни роса йигладим. Севинчданми ё аламдан</p>
<p>тухтамай йигладим.</p>
<p>***</p>
<p>…Орадан бир йил вакт утди. Ёз ойи.</p>
<p>Икки кундан сунг туйим. Келин</p>
<p>куйлак танлаш ниятида Севара билан салонга кирмокчи эдик. Дугонам ярим</p>
<p>соат ушланиб колишини айтиб</p>
<p>кунгирок килди. Вактни бой бермай,</p>
<p>дидимга мос куйлакни танладим.</p>
<p>Кийиб ойна олдига боришим билан,</p>
<p>нотаниш ракамдан смс келди. «Сен дунёдаги энг гузал кизсан!». Кизикиб</p>
<p>кунгирок килдим. Жавоб бермади.</p>
<p>Иккинси смс хабарини укиб хайратга</p>
<p>тушдим. «Онаш, фариштанинг узисан-</p>
<p>ку!» Охирида кулиб турган смайлик.</p>
<p>Не куз билан карайки, ойна ортида Равшан ака жилмайиб турарди.</p>
<p>Гапиришга гап тополмай, ундан куз</p>
<p>узолмасдим. Узгармабди. Кузлари</p>
<p>кулиб турса хам, нигохи сирли эди.</p>
<p>- Сиз, мени, канакасига? – саволларим</p>
<p>куплигидан нима деётганимни билмасдим. - Сени анчадан бери</p>
<p>кузатиб юраман.</p>
<p>Бугун ок куйлак кийишингни билиб,</p>
<p>салонга кирмасликдан узимни тия</p>
<p>олмадим. Фариштани узисан,- деди</p>
<p>кулиб. - Сизчи? Яхшимисиз? Аёлингиз?</p>
<p>Уйдагилар?</p>
<p>Саволларимниниг кети тугамасди.</p>
<p>Равшан ака менга узок тикилиб</p>
<p>турди-да:</p>
<p>- Ажрашганман… - деди кейин ерга караб. - Канакасига? – кулокларимга</p>
<p>ишонмадим. – Нега ажрашасиз?</p>
<p>- Бирга яшаб кетишимизга кузим</p>
<p>етмади. Ойимни йукотишдан куркиб,</p>
<p>узи айтган кизги уйландим. Киз хали</p>
<p>ун еттига кирмагани учун, расмий никохдан утмагандик. Факат шарий</p>
<p>никох укилганди. Чимилдикда унга</p>
<p>кулимни учини хам теккизмадим. Ёш</p>
<p>кизни хаётини барбод килгим</p>
<p>келмади. Бор хакикатни айтмасимдан,</p>
<p>йиглаб чикиб кетди. Эрка кизиди. Отасининг кули хамма жойга</p>
<p>етадиган одам. Эртаси куни куда</p>
<p>тараф уйимизга келиб, жанжал</p>
<p>кутарди. Кайнотам куз олдимда</p>
<p>кизимга талок берасан деб туриб</p>
<p>олди. Талогини беришим билан мебел, сарпосини олиб кетишди. Уйга</p>
<p>сигмай ишга овора булиб чет элга</p>
<p>чикиб кетдим. Ярим йилдан кейин</p>
<p>укам уйланди. Хозир ойим анча яхши.</p>
<p>Келин курганидан бери хурсанд…</p>
<p>- Нега ундай килдингиз? - Унга караганимда, ёнимда</p>
<p>булганида факат сени курардим.</p>
<p>Бутун умр алданиб яшагандан, очик</p>
<p>хакикатни айтишни лозим топдим.</p>
<p>Тугриси туйдан кейинги мухаббатга</p>
<p>кузим етмади. Отаси у кизни яхши оилага берди. Якинда фарзандли</p>
<p>булибди деб эшитдим. Яна олдинга</p>
<p>боришни истадим-у, кейин сени хам</p>
<p>хаётингни бузишдан чучидим.</p>
<p>- Лекин мен хозир унаштирилганман-</p>
<p>ку… - Биламан. Чет элдан келганимдан бери сени кузатиб юраман. Мени</p>
<p>бирдан бир орзуйим сени ок</p>
<p>куйлакда куриш эди. Туйинг куни</p>
<p>олдингга келиб, гамга солишни</p>
<p>хохламадим. Мана, бугун уша</p>
<p>орзуйимга етдим. Сени бахтли булишингга шубхам йук. Келажакда</p>
<p>узингга ухшаган ширин кизларнинг</p>
<p>ойиси булишинга хам. Факат бир</p>
<p>илтимосим бор. Хар доим шунака</p>
<p>аклли, мехрибон киз булиб юр хоп?</p>
<p>Лекин, бир нарсани эсингдан чикарма. Качонки ёрдам керак булса, сен учун</p>
<p>жонини беришга тайёр инсон</p>
<p>борлигини унутма. Онаш, энди сени</p>
<p>кузатмайман. Энди сени Аллохга</p>
<p>топшираман… дея пешонамдан упди.</p>
<p>…У кетди. Мен хамон жим эдим. Уртада эса яраланган ва армонли</p>
<p>севги колганди. Салондан кучага</p>
<p>чикишим билан ёмгир куйиб юборди.</p>
<p>Равшан акани узокдан булса хам,</p>
<p>мени кузатиб турганини, куришни</p>
<p>хохлардим. Аммо кузатувлар хам, Равшан ака билан менинг хикоям</p>
<p>хам, энди нихоясига етганди</p>
</section>
</body>
</FictionBook>