<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>BIR LAXZALIK LAZZAT</p>
</title>
<section><p>Eshik qo`ng`irog`i chalindi. </p>
<p>- Hozir, hozir! -dedi. Ozoda oshxonada edi, tez-tez yurib borib eshikni ochdi. </p>
<p>- Assamom akaykum, Ozoda kelinoyi? -dedi, yelkasiga sumkasini ilib olgan 10 yoshli Bobur. </p>
<p>- Valaykum! Bobirjon, keling! -bolaga jilmayib qarab boshini siladi. Shu payt teppa qavatdan, tushayotgan Nozima xijolat tortib ularni oldiga to`xtadi va salomlashdi. </p>
<p>- Ozodaxon singlim, shoshilinch ishxonadan chaqirib qolishdi. Bahrom akamham ismenda edilar, iltimos Borurjonga bugunham qarab turing! -dedi. </p>
<p>- Atapleni ishlagan yo`q xonalar sovuq! -dedi. Ammo Nozimani itimosnamo qarab turishini ko`rib. </p>
<p>- Mayli opajon! -dedi. </p>
<p>- Rahmat singlim... Haligi, hali kechki ovqatni yeb bo`lmgan edik! -dedi Nozima yanaham xijolat tortib. </p>
<p>- Voy opajon, xozir ovqat qilayotgan edim. Boburjon bilan ovqatlanamiz. Aaaa Boburjon! -deb pastda ularga qarab turgan bolaga qarab qo`ydi. </p>
<p>- Rahmat sizga singlim... Boburjon o`g`lim Ozoda kelinoyingni hafa qilmagim. Darslaringni qilib bo`lgach uxlagin! -dedi, bolasini boshini silab so`ng: </p>
<p>- Bo`pti yaxshi o`tirilar, man kech qolyabman! -dedida shoshgancha chiqib ketdi. Bir zum orqasidan qarab qolgan Ozoda: </p>
<p>- Vooy! -degancha oshxonaga yugurdi. Ortidan Boburham oshxonaga kirdi. </p>
<p>- Boburjon, bugunham shashka o`ynaymizmi? -dedi qozondagi ovqatni kavlar ekan, bolarcha ohang bilan. </p>
<p>- Ha, kelinoyi! </p>
<p>- Avval ovqatlanamiz, keyin birgalashib darsiyni qilamiz keyin o`ynaymiz ho`p! </p>
<p>- Ho`p kelinoyi! -dedi Bobur...</p>
<p></p>
<p>Ozoda turmushga chiqganidan keyin, eri bilan 4 yil yashadi. Afsus farzandli bo`lmadi. Shundan so`ng eri bilan ajrashdi. Eri ikki xonali kvartira olib berdi. Man ikki yildan beri yolg`iz yashaydi. Baxtiga tepa qavatdagi qo`shnisi juda yaxshi chiqdi. Uni o`z singlisiday biladi, dartkashi, sirdoshi. Uni o`g`li Boburjonham Ozodani o`ziga yaqin olib, kelinoyi-kelinoyi deb atrofida yurganu yurgan. Tabiyatan bolajon bo`lgan Ozodani ham Boburga mehri bo`lakcha...</p>
<p></p>
<p>Qo`shnisi Nozimaham uni eri Bahormham davlat ishida ishlaydi. Shuni uchunmi bazi bazida ismeni bir kunga to`g`ri kelib qoladi. Shunday vaqtlar Nozima o`g`li Boburni Ozodanikiga tashlab ketadi...</p>
<p></p>
<p>Mana Ozoda Boburni ovqatlantirib, darsini qilishiga yordam berdi. Xonalar sovuq, ammo o`z yotg`ini elektir pech bilan isitib qo`ygan. Boburga sovuq xonaga joy solib berishni istamay o`z yotog`iga olib kirdi. Odatlariga binoan, 3, 4 partiya shashka o`ynadilar. Bobur judayam aqilli bo`lgani uchun, ko`pincha unga yutqazib qo`yadi. Bundan hafa bo`lmaydi, Bobur g`alabasidan quvanayotganini ko`rib ko`ngli ko`tariladi...</p>
<p></p>
<p>Tungi kiyimlarni kiyib, bir to`shakda, bir ko`rpaga o`ranib ikkisiham uyquga ketti...</p>
<p></p>
<p>Yarim tun...</p>
<p></p>
<p>(UFFF YANA REKLAMA)</p>
<p></p>
<p>-R-E-K-L-A-M-A-</p>
<p></p>
<p>Artel telifonlarida sex video ko`rmang...</p>
<p>To`satdan birorkim kelib qolsa, telifon o`chmay qolishi mumkun! </p>
<p>ISHONING BU FAKT</p>
<p></p>
<p>-R-E-K-L-A-M-A- </p>
<p></p>
<p>Kir so`dada 5x1 qilmang, agar qilsangiz keyin o`ziz afsus qilasiz! </p>
<p></p>
<p>-R-E-K-L-A-M-A-</p>
<p></p>
<p>(NIHOYAT REKLAMA TUGADI)</p>
<p></p>
<p>Yarim tun, Ozoda birdan cho`chib uyg`onib ketdi, tezda Boburga qaradi. Bobur shirn uyquda uhlardi. Hayiryat uyqusida ekan deb pichirladi va chotini orasida turgan Boborni qo`lini narroqqa oldi. Bobur uyqusi ichida o`zini bilmay Ozodani amini ustiga qo`lini qo`yib olgandi. Ozoda ko`zini asta yumar ekan, hayoliga ikki yil avval eri bilan ohirgi marta bo`lgan tun keldi... </p>
<p></p>
<p>Endigina 26 yoshda bo`lsa, ayni erini qo`ynida to`lg`onib yotadigan davri. Beyhuda o`tayotgan umriga achinib bir hursinib oldida. Kindigini ostiga kaftini tushirdi va asta amini siladi... </p>
<p></p>
<p>Asta ko`zlari qisildi, va hayolan erini tasavur qildi. Barmoqlari bo`lsa, ohista tepaga pasta ko`tarilib, tushurulardi. Birdan havotirda Bobur tarafga qarab qo`ydi. Yana bir karra uni uhlab yotganiga amin bo`lgach. Ohista tursigini yechdida, devonni tagiga otvordi. So`ng oyog`ini orasini biroz, kergancha, o`rta barmog`ini amiga ohista tiqib chiqara boshladi...</p>
<p></p>
<p>Barmoqlari, ohista tebranar ekan, hovotirda tez-tez Boburga qarab qo`yardi. Birdan to`xtadi va Boburga yaqinlashib uni jajji lablaridan ohista o`pdi. Bu ishidan, uyalib hiyol jilmayib qo`ydi va yana joyiga yotib oldi. Biroz yotgach bey ehtiyor qo`lini Bobur tarafga cho`zdi. Ikki ko`zi bilan Boburni yuziga qaragancha, qo`llarini ishtonini ichiga tiqdi. Barmog`ilari bilan barmog` yug`onligidagi cho`choqchani oxista uyoqdan buyoqqa turtdi...</p>
<p></p>
<p>Kichkina cho`choqcha, asta o`rnidan qo`zg`olib Ozodani ko`rsatkich barmog`ining kattaligiday dikkayib qoldi. Ozoda ikkita barmog`ini kalso qilvolgancha ohistalik bilan tepadan pasta qualay boshladi. Bir vaqtni o`zida ikkinchi qo`li bilan o`zininikini uqalardi...</p>
<p></p>
<p>Boburini ishtoni halal berdi, buni ustida o`zida cho`choq bo`lsaham bir ko`rib qo`yish istagi paydo bo`ldi. Asta Boburni tepaga qarab yotqizdi, va ohistalik bilan ishtonini yecha boshladi. Endigina Boburni cho`choqchasi ochiq maydonga chiqgan ediyam. Ozoda asta ushladi-yu, Bobur tarafga qaradi. Bobur boshini ko`targancha hayrat to`la ko`zlarini Ozodaga qadab turardi. Ozoda nima qilarini bilmay esankirab qoldi. Teskari qarab yotib olsaham bo`lardi. Ammo hayoliga kelgan fikrdan, yuragiga g`ulg`ula tushdi. Agar Bobur bu ishimni oyisiga aytib bersa bormi! Mmmm rosa sharmanda bo`lman: </p>
<p>- Boburjon! -dedi to`satdan. Nima bo`layotganini tushunib tushunmagan bola, Ozodaga mo`ltillab qaradi. Nima deyishini bilmay o`ylanib qolgan Ozoda nihoyat: </p>
<p>- Boburjon sizga pul beraymi? -dedi. </p>
<p>- ...! -Bobur indamadi. </p>
<p>- Tug`ulgan kunizga nima sovg`a qilay? -dedi. Esankiraab qolgani uchun og`ziga kelganini gapirayotganini o`ziham angladi. Birdan endi sharmanda bo`laman degan o`ydan, hadiksib ko`zlariga yosh qalqidi. Bobur asta ishtonini ko`tarar ekan. </p>
<p>- Ozoda kelnoyi, yig`lamang! -dedi. Ozoda birdan sergak tortdi, ko`zyoshlarini asta artar ekan, piqqilagan ohangda: </p>
<p>- Boburjon, asalim buni hechkimga aytmang! -dedi. </p>
<p>- Ho`p Ozoda kelnoyi! -dedi. Bolani lavziga ishonib, birdan uni yuzlaridan o`pdi. </p>
<p>- Bilaman siz juda aqilli bolasiz, sir saqlashni bilasiz-aaa? </p>
<p>- Bilaman Ozoda kelnoyi!... -dedi Bobur. Bolani dadil fiklashidan, unga ishonish mumkunligini tushungan Ozoda. Boya qilmoqchi bo`lgan, ishi qatiylashi. </p>
<p>- Boburjon hozir sizga birnima aytaman faqat hechkimga aytmaysiz? </p>
<p>- Yo`q aytmayman! </p>
<p>- Qasam iching? </p>
<p>- Ho`p! -dedi. Bola aytsam o`libqolay deb qasam ichdi. </p>
<p>- Qasamizni buzsayz, keyin yomon bo`ladi! -Ozoda bu yo`l bilan Boburni qo`rqitib qo`ydi va niyatini asta tushuntira boshladi. </p>
<p>- Ayol va erkak o`rtasida bo`ladigan, ishdan xabariz bormi? -dedi Ozoda. Bobur ko`cha kuyda eshitgan oz-moz tushunchasiga suyangan holda: </p>
<p>- Ha! -deb javob berdi. </p>
<p>- Unda avval yechinaylik! </p>
<p>-...! -Bobur qo`rqdimi qotib qoldi. </p>
<p>- Man yalang`och bo`lsam uyolmaysizmi? -Ozoda asta bolani qizargan yuzlaridan o`pdi. </p>
<p>- Yo`q! -dedi Bobur. </p>
<p>Ozoda asta egnidagi tungi libosini yechdi. Ozodani erkalashi, qistovi bilan Boburham onadan tug`ulgandek bo`ldi. Ozoda yotib oldi. Bobur anchagacha ikkilanib turdi, ammo Ozoda qo`ymagach uni ustiga yotdi. Bir nechabor harakat qildiyu, lekin teshikchaga tiqa olmadi. Ozoda buni sezgach qo`li bilan to`g`irlab yubordi. Bobur yoshlalarcha tipirchilab, o`zi bilgancha palapartish harakat qilardi. Ko`p o`tmay harakatlari susayib qoldi. Ozoda bola yoshlik qilib, eplay ololmayotganini sezgacha o`zini o`zini qondirishga harakat qila boshladi. Ko`p o`tmay bu harakati natija bera boshlagan bir pallaga, yana Bobur talpinib qoldi. Kichkinagini cho`choqchani yanada chuqurroq kirishi uchun, oyog`larini keng yoyib Boburga qulaylik yaratib berdi. O`zi pishish pallasiga kelgani uchun, Boborni birozgina harakati kifoya qildi. Ozoda bir entikdiyu qattiq kuchanib yubordi. Anchadan buyon to`planib qolgan, alamlar, istiroblar tashqariga shilliq ko`rinishida oqib chiqganday bo`ldi. O`zini qushday yengil, judaham baxtli xis qildi. O`ziga bir lahzalik lazzatni tuhfa eta olgan, yoshgina qahramonni qayta qayta o`par ekan, sevinch ko`z yoshlarini yashirmadi. Yana quchoqlashgancha bir birlarini og`ushlariga kirdilar...</p>
<p></p>
<p>Ilk marta odnoga kira boshlaganimda, hamma qatori Ehtirosli Hikoyalar guruhiga az`o bo`lgan edim. Qandaydur ona bola haqida hikoya o`qidim. So`ng pastdagi kamentlarni o`qiyotib bir ayolni yozlanlariga ko`zim tushdi. ``MENHAM 9, 10 YOSHLI BOLACHALAR BILAN BO`LISHNI YAXSHI KO`RAMAN VA BO`LIB KELAMAN`` shunday mazmunda yozgan ekan. Qiziqib ayol bilan yozishishga uzundim. Javob qaytardi, hatto bir ikkibor o`g`ilchasi bilan bo`lgamini ham aytdi. To`g`risi ayolga uncha ishonmadim, sababi yoshi 29 da. Ammo lotin harifida yozardi, nima bo`lgandaham manga qiziqmas. Lekin hozir o`sha ayolmi, ho`nasami ishqilib o`shani gaplaridan tasirlanib fantazyam yordamida bu hikoyani yozdim... </p>
<p>Sizlarga yoqadi degan umiddaman! </p>
<p></p>
<p>[TAMOM]</p>
<p></p>
<p>Muallif: -MAJUNU-</p>
</section>
</body>
</FictionBook>