<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>Parilar OROLI... [ 7 - Qism...]</p>
</title>
<section><p>Avvalgi 1 -2 -3 -4 -5 -6 -Qismlar...</p>
<p></p>
<p>Biror so`z aytishga, hoxishim bo`lmasda, haloskorimni qiziqishini javobsiz qoldirgim kelmadi. </p>
<p></p>
<p>- Farruh ismim... </p>
<p>- Faru!.. </p>
<p>- Yo`q Farruh to`liq talafuz qiling...</p>
<p>- Farruh... Men Aona Malissiora, Aona... -ismi jismiga monand, hayolimdan o`tdi, - Davom et, menga juda qiziq, tashqi dunyo, insonlari hayoti... -dedi Aona. </p>
<p>- Bir qizni o`limiga sababchi bo`lib qoldim... -dedim qattiq afsusda. </p>
<p>Bandargohdagi voqeani eslarkanman, qisqagina yoritdim, qiz qallig`im ekanligini qo`shib ham qo`ydim. Qolgan tafsilotlarga to`xtalib o`tirmadim. </p>
<p></p>
<p>- Taqdirimiz o`xshash ekan. Meni hayotimda ham shuga o`xshash voqea bo`lgan... - aftidan aytganlari unda tasir qildi chog`i, u ham o`z hikoyasini ayta boshladi, - Ustozim tibbiyotda katta kashfiyotlar qilgandi... Kaltabin avom, ustozimni jodugarlikda ayblab, o`z uyida yoqib yuborgan. Men esa, askarlardan birini o`ldirib qochib ketishga muoffaq bo`lganman... Mana o`shadan keyin o`n asir o`tib ketdi... -dedi. </p>
<p></p>
<p>Hiyla zayifligim sabab, u ``O`n asr!`` deb aytdimi yoki ``O`n yil!`` balki ustimdan kuayotgandur, hullas quloqlarimga ishonadigan ahvolda emasdim. </p>
<p></p>
<p>Yana turfa savollar berdi, qiziqishim, dinim, oylam, johonda bo`layotgan yangiliklar. </p>
<p>Uning savollariga lo`nda javob berardim. U meni gaplarimdan, to`lqinlanib ketdi. Yonimga o`tirib oldi va tibbiyotdagi yangiliklar haqida so`ray boshladi. </p>
<p>Bilganimcha ko`pgina kasalliklar davosi topilganligini aytdim. Chuqurlasha boshlaganidan so`ng, tibbiyotda bilimim kamligini aytib, uzur so`rab tibbiyotga uncha qiziqmasligimni aytdim. Bunga sabab, hecham bemor bo`lib shifohonada yotmaganimni qo`shib qo`ydim. U esa, kuldi ham norozi bo`ldi, insonyat o`z tanasi haqida bilmasliga, qiziqmasligandan butun insonyatni qoraladi. So`ng to`lqinlanib, odam anatomyasi, ayniqsa bosh soha, miyya haqida men tushunmagan allanimalarni gapira boshladi. Aona huddi 60, 70 yil tibbiot sohasida ishlagan professirga o`xshardi. </p>
<p>Rosa kirishib ketgan mahalda, yuqoridan ketma-ket otilgan o`q ovozlari eshitildi. Ikkimiz ham cho`chib ketdik.</p>
<p></p>
<p>- Nima bo`ldi? -dedim havotirga tushib. </p>
<p></p>
<p>U esa tuyqus turib, yuqoriga chiqib ketdi. Ancha vaqt o`tgach, boyagi baquvat yigit va ustiga birgina yupun ko`ylak kiyib olga sohibjamol qiz patnisda taom, ichimlik ko`tarib tushushdi. </p>
<p>Yigitku mayli, har holda erkak ammo qiz, uning tanasini ochiq joylarida qolgan qamchi iziga qarab, aslida u jarohatlar qamchi izidan ko`ra qizdirilgan temir bosib kuydirilganga o`xshardi. Bechoraga rahmim keldi. Ular ortidan eshik hatlab ichkariga kirgan ayol qo`pol ohangda bir nima dedi. Boyagi yigit qo`lidagi, ichimlikni qiz esa baliqli taomni yonimga qo`yib, ayolga tazim bajo keltirishdi va chiqib ketishdi. Hayolim esa o`sha go`zal, ammo bekasi tomonidan jabir ko`rgan qizda ketdi. Aonaga hizmat qiladiganlar nihoyatda, chiroyli qizlar ekan. Aona menga muloyim gapirsada aslida shavqatsiz ekan degan o`y boshimda charq ura boshlagadi...</p>
<p></p>
<p>- Nimani kutyabsan? </p>
<p>Eshikka tikilib qolganim Aonaga yoqmadi, ovoz ohangidan sezdim. </p>
<p></p>
<p>Yonimdagi kattakon orasiga mevalar, sabzavotlar solib dimlangan baliqqa qaradim. Ishtaxani qitiqlovchi isidan, sulay bezlarim faol ishlab ketdi. Lekin hanuzgacha havotirda edim, bu ayolni ko`nglida nima bor! </p>
<p>Tepamga keldi, huddi fikrimni o`qiganday, vilka va pichoqni qo`liga olib, baliqni bir bo`lagini qirqib olib og`ziga solib chaynadi. Jilmaygancha boshqa bo`lak qirqib olib meni og`zimga soldi. U juda mohirlik bilan baliqni, bo`laklab tashladi. So`ng vilka va pichoqni yonimga qo`ydi. Ochligim sabab, bismillo dedimu shoshgancha chaynay boshladim. Nafsim bilan bo`lib, yuqorida bo`lgan otishma haqida so`rashni ham unutibman.</p>
<p>Aona qadahni limmillatib sharob quib, yarimlatib o`zi ichdi, qolganini menga uzatdi. Yuzidagi kinoyali tabassumdan, ``Zaharlanmagan!`` degan manoni o`qidim. Sharobdan qultumlab ichdim, xushtam shu bilan biroz achqimtir, lekin juda o`tkir, hamda ishtahani ochuvchi. Aonani o`zi soqiylik qildi, qanday taomni yeb 4, 5 qadahni bo`shatib qo`yganimni sezmayham qolibman...</p>
<p>O`tkir sharob, mazali baliq go`shti quvvatimni ancha tikladi. Ammo sharob yaxshigina kayfimni oshirib qo`ydi. Shu sababmi Aonani ishvalariga, suzulishlariga beyfarq bo`lolmadim. U o`ziga shu qadar maftun qilardi, unga teginishga, hakalak otib borayotgan shahvoniy nafs, istaklarimni jilovlashga ojiz edim...</p>
<p></p>
<p>Kiyimlardan deyarli xalos bo`lgandik. Shunda nigohlarim oldida, ikkita ko`z paydo bo`ldi. G`azabdan qisilgan ko`zlar, bobomni ko`zlari. Go`yo bobom meni ko`rib turganday qo`rqib ketdim. Shosha pisha Aonadan uzoqlashdim. </p>
<p></p>
<p>- Senga nima bo`ldi? </p>
<p>Bo`ynimga osilib o`ziga tortdi. Birga bo`lishga chorladi. </p>
<p>- Kechir, Aona kechir men haddimdan oshmasligim kerak...</p>
<p>Tezda usti boshimni kiyib oldim. Aona, uni rat etayotganimdan hafa bo`ldi. Asta yaqinlasharkan o`ng kaftini, chap ko`ksimga qo`ydi. Tushunarsiz tilda gapira boshladi juda uzoq gapirdi, birorta ham so`ziga tushunmadim. Faqatgina ohirgi gapini italyan tilida aytdi ``E`tiqoding mustaxkam ekan!`` u bir ahvotla kayutadan chiqib ketdi. </p>
<p>Yuragim behalovatlana boshladi. Yotgan bo`lsamda, bobom, buvim, ota-onam hayolimdan ketmadi. Ular men haqimda qayg`urayotgandur! Dadam izlayotgandur! </p>
<p>O`zimdan ham Serenani ota-onasiga ichim achirdi, uni o`limiga sababchi bo`lganimdan ezilardim... </p>
<p></p>
<p>Ko`zim ilinibdi, qandaydur shovqindan uyg`onib ketdim. O`rnimdan turib, derazadan qalin oynali dumaloq, derazadan dengizga qaradim va hayratdan qotib qoldim. Derazaga yopishib, butun manzarani ko`rishga urundim. Aonani so`zlari chin ekan, kema, shaffof pardani yorib, men turgan tumshuq qismi buyoqda, orqa qismi pardani u yog`ida. Biz turgan qismida dengiz sokin, ammo u tomonda qora bulut, yog`du va dengiz to`lqinlar uzra chayqalardi. Go`yo dengiz devorlari bir biriga tegib turgan akvaryumni eslatardi...</p>
<p>Bu mo`jizadan tilim lol turib qoldim, xatto kirib kelgan haloskorim Aonani sezmabman ham...</p>
<p></p>
<p>- Tez orada orol yuz ko`rsatadi... </p>
<p>- Qanday orol? -ko`zimni tez-tez derazaga tikarkanman hayratimni yashirishga urundim, - Qayerda ekan u? - deb so`radim. </p>
<p>- Meni orolim... Men bilan borasanmi Farruh... </p>
<p>Bu safar uning nigohlarida, tuyg`ularida sokinlik edi. </p>
<p>- Men qaytib ketsam degandim... Oylam havotir olayotgandur! </p>
<p>U bosh chayqadi. </p>
<p>- Senga yordam berolmasam kerak! </p>
<p>Unga iltijoli tikildim. </p>
<p>- Kema kapetani bilan gaplashsam balki...</p>
<p>- Unitib qo`yding chog`i! Bu kema qaroqchilarga tegishli, sen uchun hatarli! </p>
<p>- Tavakkal, qilib ko`raman...</p>
<p></p>
<p>Aona ensasi qotib biroz o`ylanib qoldi. </p>
<p>So`ng yuqoriga boshladi. </p>
<p>- Hammasiga o`zing guvoh bo`l...</p>
<p></p>
<p>Aonani ortidan ergashdim. Eshik hatlab o`tarkanman, avval g`ayritabiy mo`jizani ko`rishga oshiqdim. Mendan oldinda chiqqan Aona, eshik yonida soqchilik qilgan boyagi barvasta yigitga, bir nima dedi. Nazarimda meni qo`riqlashni buyurdi. Yigit esa meni ortidan izma-iz yura boshladi. Pardaga yaqin bordim, u yoqdagi dengiz shovqini shundoqqina eshitilib turardi. </p>
<p>Qani edi, qo`limda foto, video kameram bo`lsa, bu mo`jizani tasvirga olgan bo`lardim. </p>
<p>Behos ko`zim palubadagi o`lib yotgan jasadga tushib bir seskanib ketdim. U shundoqqina chap yonimda yotardi. Uning yuzi o`qdan parchalanib ketgandi. Bu kabi manzaralarni ko`rishga o`rganmaganim boyis, tomog`imga bir nima tiqilib, ko`kngilim ag`darilgudek bo`ldi. Nigohlarimni boshqa tomonga oldim. Qiziqish sabab, kemaga ziyraklik bilan ko`z tashladim. Yigitni o`zimga ergashtirib, kemani hamma yerini deyar pardadan berigi tomonini kuzatib chiqdim. Kemada 10 yaqin turqu sovuq qaroqchilar, shulardan 3 tasi allaqachon asfalasofilinga jo`nagan. Aona, jingalaksoch va jabirdida qizdan tashqari yana 3 ta hurluqo qizlar bor edi. Ular ham, turli kayutalarda va burchak-surchaklarda, anovi turqu sovuq qaroqchilarni ko`nglini hushlash bilan band. Ortimdan ergashib yurgan yigitdan boshqa yana ikki yigit bor edi. Ammo ular qandaydur, ustiga harbiy ramzlar tushirilgan, birizen yopilgan yukni qatiy qo`riqlashar edi...</p>
<p></p>
<p>Shundoqqina biroz narida kimningdur so`kingan ovozi eshitildi. U tomon qaradim. Ikki qaroqchi o`zara janjallashib ketishdi. Hammasi ko`z oldimda sodir bo`ldi, huddi atayin qo`yilayotgan tomoshaga o`xshardi. Ammo bu haqiqat yonginamda, bir qaroqchi ikkinchisini otib tashladi. Bunday torttishuvga sabab, anovi jingalaksoch edi. Bey ehtiyor o`zimni chetga oldim. O`z hamtavog`ini jig`ildoniga 5, 6 ta o`qni joylab qo`ygan yaramas, hech narsa bo`lmaganday yonimdan jingalaksochni quchoqqlagancha o`tib ketdi. Bortga mahkamlanga tutquchni mahkam changallagancha, salgina qo`rquv bilan qaroqchi ortidan qarab qolar ekanman, o`zimga savol berdim. </p>
<p>Jin urgur bular insonmi yo hayvon?! Huddi o`rmonda yashab yuz yillab ayol zotini ko`rmagan erkaklarga o`xshashdi. Ularni birgini istagi shahvoniy nafsini qondirish...</p>
<p>Lanati bu kema! Kemadan ko`ra islovatxonaga o`xshaydi. Biroz tezroq nafas olarkanman, o`zimni bosib olish uchun, dengizga tikildim. Bu qaroqchilar bilan nima haqida gaplashishim mumkun-a? </p>
<p></p>
<p>Chuqur uh tortgancha boshimni ko`tardim, ko`zim 10 metrlar narida turgan, Aonaga tushdi. Yuzida istehzoli jilmayish. Palubada o`lib yotgan qaroqchiga qarab turardi. Nigohlarini jasaddan olib, menga tikildi, ``Ko`rdingmi?`` deganday qosh uchirib, bosh qimirlatib qo`ydi. </p>
<p></p>
<p>U tomon qadam bosdim, u esa ters o`grilib o`z bo`lmasiga kirib ketdi. Aonani ortidan kirmadim, nazarimda anchayin tinch bo`lib ko`rinayotgan, kemani tumshuq qismi tomon yurdim. Yaqinlashganimda u yerda kimdir borligi ko`rindi. Bu o`sha qiz, turishidan 18, 19 yoshli, sochlari silliq, egniga anchayin ochiq, odmi ko`ylak kiygan o`sha butun tanasi qamchidan zarar ko`rgan qiz turardi. Yaqinlashganimni sezganday bir qimirlab qo`ydi, ammo o`grilmadi. U bilan gaplashish mayil uyg`ondi. Asta yelkasiga qo`l cho`zdim, beyhos jarohatiga tegib ketdim. U shu qadar chaqqonlik bilan men tomon ogrildi. G`azablangani ko`rib, kayfim uchub ketdi. Uning ko`tarikgan lablari ostida, bo`rinikiga o`xshash oziq tishlari bor edi. Ko`zlari esa qonga to`lganday qizarib ketgan. Bir on tikilib turdi, so`ng lablari asta yopildi negadur oziq tishlari ham ko`rinmay qoldi. Ko`zining qizilliga yo`qolib o`z holiga qaytdi. Ko`zlarimga ishonmasdim. Lekin endi amin edim, bu sohibjamollar oddiy inson emas!..</p>
<p></p>
<p>Davomi bor...</p>
<p></p>
<p>Muallif: -MAJNUN-</p>
</section>
</body>
</FictionBook>