<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<FictionBook xmlns="http://www.gribuser.ru/xml/fictionbook/2.0" xmlns:l="http://www.w3.org/1999/xlink">
<stylesheet type="text/css">
.body{font-family : Verdana, Geneva, Arial, Helvetica, sans-serif;
}
.p{margin:0.5em 0 0 0.3em; padding:0.2em; text-align:justify;
}
</stylesheet>
<description>
<title-info>
<genre>sf_history</genre>
<author>
<first-name>Имя автора</first-name>
<last-name>Фамилия автора</last-name>
</author>
<book-title>Имя книги</book-title>
<annotation></annotation>
<date>Дата</date>
<lang>ru</lang>
</title-info>
<document-info>
<author><nickname></nickname>
</author>
<program-used>Lib converter jcms</program-used>
<date value=""></date>
<src-url>http://johncms.com</src-url>
<id></id>
<version>1.0</version>
<history><p>book</p></history>
</document-info>
</description>
<body>
<title><p>Supper latifalar</p>
</title>
<section><p>1_"Bir kuni podshoh xizmatkorlarini chaqirib debdi:</p>
<p>— Sizlarga bir kun muhlat. Agar ertaga gapiradigan qushni topib kelmasanglar, hammangizni jazolayman!</p>
<p>Xizmatkorlari nima qilishini bilmay, tuni bilan chora izlashibdi. O‘ylab-o‘ylab, afandiga murojat qilishibdi. Afandi:</p>
<p>— Aslo qayg‘urmanglar. Menda chora bor, - debdi.</p>
<p>Ertasi kuniga shoh saroyiga katta qora qarg‘a bilan afandi kirib kelibdi. Buni ko‘rgan xizmatkorlar jonlaridan umidini uzib turishsa, shoh qarg‘aga qarab:</p>
<p>— Manavi odam karmi? - deb xizmatkorlaridan birini ko‘rsatibdi. Shunda qarg‘a "Karrr" desa, podshoh quvonib:</p>
<p>— Ana bo‘larkan-ku! - dermish</p>
<p></p>
<p></p>
<p>2_O‘qituvchi bolalarga oy haqida hikoya qildi:</p>
<p>— Oy juda katta sayyora. U erda milliondan ziyod odamlar yashashi mumkin.</p>
<p>— Menda bir savol bor, - dedi bir o‘quvchi.</p>
<p>— Xo‘sh, nima deysan?</p>
<p>— Oy yarimta bo‘lib qolganda odamlar qanday sig‘ishadi?</p>
<p></p>
<p></p>
<p>3_Afandi bir joyda to‘y bo‘lyapti deb eshitdi, garchi taklif qilinmagan bo‘lishiga qaramay, to‘yga juda ham borgisi kelibdi. O‘ylab-o‘ylab bahona topibdi. Bir varaq qog‘ozni to‘rt buklab, cho‘ntagiga solibdi-yu, to‘yxonaga otlanibdi. To‘y egasiga borib:</p>
<p>— Sizga qozidan xat,— deb qog‘ozni beribdi. To‘y egasi quvonib, xatni olib, Afandini to‘yxonaga kirgizib to‘rga o‘tkazibdi. Afandi esa vaqtdan foydalanib, dasturxondagi nozi-ne’matlarni bir boshdan eya boshlabdi.</p>
<p>To‘y egasi qog‘ozni ochib qarasa, bo‘m-bo‘sh.</p>
<p>— Qog‘ozda hech narsa yozilmagan-ku! - debdi afandining yoniga borib.</p>
<p>— Ishlari zarur bo‘lgani uchun qog‘ozga xat yozishga qo‘llari tegmadi,— dermish Afandi.</p>
<p></p>
<p></p>
<p>4_Bir boydan do‘sti so‘rabdi:</p>
<p>— Uyingga bosqinchilar kirgani rostmi?</p>
<p>— Ha rost!</p>
<p>— Hamma pullaringni, tilla taqinchoqlarni berib yubordingmi?</p>
<p>— Ha, bir zumda olib chiqib berdim!</p>
<p>— Seni qizib turgan dazmol bilan qo‘rqitishibdi. Shunga bir pasta taslim bo‘ldingmi?</p>
<p>— Esing joyidami? Dazmol qizib-qizib, uyimdagi elektr energiyasi hisoblagichi falon pul yozishini kutishim kerakmidi!?</p>
<p></p>
<p></p>
<p>5_Har kuni ichib, mast bo‘lib yuradigan odamdan so‘rashibdi: — Nega har kuni aroq ichasan? — Unutish uchun, - debdi. — Nimani unutish uchun? — Aroqxo‘rligimni unutish uchun!</p>
<p></p>
<p></p>
<p>6_Bir erkak 10 qavatdan pastga yiqilib tushibdi. Havoda pastga tushayotgan erkak o‘ziga-o‘zi debdi:</p>
<p>— Agar tirik qolsam, ichishni, chekishni tashlayman, xotinimga vafodor bo‘laman!</p>
<p>Omadi kelib qolib, shaloplab hovuzga tushibdi. Suvdan boshini chiqarib:</p>
<p>— Pastga tushgunimcha 5 soniya o‘tdi-yu, boshimga ming xil bema’ni fikrlar keldi-ya, - dermish.</p>
</section>
</body>
</FictionBook>